یادگاری های مرگبار
گاهی عشق را با خراشیدن چند حرف روی پوست یک درخت فریاد میزنیم، بیآنکه بفهمیم همان لحظه، جان آرام و بیصدای او را زخمی کردهایم. «یادگاریهای مرگبار» روایت درد درختانیست که زیر تیغ بیتوجهی، آهسته میمیرند و هیچکس صدایشان را نمیشنود.
برچسب های مرتبط :
